Na zakończenie rozważań o uznaniu
długu należy jeszcze wspomnieć, że w niektórych przypadkach, mimo iż wierzyciel
nie uzyska od dłużnika oświadczenia o uznaniu długu i dług ten ulegnie przedawnieniu,
dłużnik nie będzie mógł skutecznie tego zarzutu podnieść, bo sąd uzna, iż
byłoby to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Z czego to wynika?
Z art. 5 kc. Zgodnie z treścią
tego przepisu nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze
społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia
społecznego. Takie działanie lub zaniechanie nie jest uważane za wykonywanie
prawa i nie korzysta z ochrony.
Jeśli np. dłużnik nie kwestionuje
zadłużenia, podczas rozmów deklaruje spłatę, jednak odwleka podpisanie
stosownego porozumienia i doprowadza w ten sposób do przedawnienia roszczenia,
po czym w sądzie odmawia zapłaty podnosząc zarzut przedawnienia, czy takie
zachowanie zasługuje na ochronę?
