Pozwany nie może domagać się zwrotu połowy opłaty od zarzutów w przypadku zawarcia ugody

Tak wynika z dzisiejszego wyroku Trybunału Konstytucyjnego (SK 53/12). W skardze konstytucyjnej pełnomocnik pozwanej zarzucił niezgodność z Konstytucją art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Przepis ten przewiduje, że sąd zwraca połowę uiszczonej opłaty od pisma wszczynającego postępowanie w instancji, w której sprawa zakończyła się zawarciem ugody. Jak wynika z treści powołanego przepisu, w przypadku zawarcia przez strony ugody sąd zwraca połowę opłaty jedynie powodowi. Jeżeli po wniesieniu pozwu sprawa od razu trafia do postępowania zwykłego, w przypadku zawarcia ugody pozwany co do zasady nie ponosi kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 104 kpc koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znoszą się wzajemnie, chyba że strony postanowiły inaczej. Mając na uwadze, że pozew opłaca powód, a odpowiedź na pozew nie podlega opłacie, w takim przypadku pozwany żadnych kosztów nie poniesie. Jeśli natomiast sprawa była początkowo rozpoznana w postępowaniu nakazowym, wnosząc zarzuty od nakazu zapłaty pozwany jest zobowiązany opłacić od nich wpis w wysokości ¾ opłaty od pozwu. Skoro w przypadku zawarcia ugody poniesione przez strony koszty znoszą się wzajemnie, a ustawa o kosztach mówi o zwrocie połowy opłaty jedynie powodowi, pozwany nie odzyska nawet części tych kosztów. W skardze konstytucyjnej pełnomocnik pozwanej zarzucił, iż przepis przewidujący zwrot połowy opłaty jedynie powodowi narusza zasadę równego traktowania wobec prawa określoną w art. 32 Konstytucji oraz zasadę prawa do sądu określoną w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Trybunał nie podzielił jednak tego stanowiska i orzekł, że art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest zgodny z Konstytucją.